Mijn twee cent

Debatteren met IFES/GBU Dakar!

Vanavond was mijn meest mooie en bijzondere avond tot nog toe hier in Dakar. Ik was op de Université Cheikh Anta Diop bij de Groupe Biblique Universitaire, de IFES-studentenvereniging hier, waar ik een bijbelstudie en een debat leidde. Het behoeft een kleine inleiding hoe ik daar terechtkwam.

Ik had toen ik nog in Nederland was al contact gezocht met IFES hier. Ik was zeer benieuwd of er in dit islamitische land ook een christelijke studentenbeweging zou zijn, en bovendien leek het me een goede manier om een kerk te vinden hier. En warempel, ook hier een IFES-groep! GBU Dakar bleek zelfs een behoorlijke beweging met een flink aantal ‘cellules’ van ongeveer 25 man per groep. De president, Helen Faye, van wie ik het emailadres had gevonden bracht me in contact met Armel Bokoyo. Hij nam me mee naar de kerk waar ik nu nog steeds bij zit, de EBD, Eglise Baptiste de Dakar (ebdonline.org).

Trieste bedoening

Armel nam me ook mee naar een bijeenkomst van alle leiders van de celgroepen, zo’n 20 man. Het was eerlijk gezegd een beetje een trieste bedoening; de toegang tot hun vaste zaaltje was hen ontzegd dus we stonden buiten in de schemering naast een verlaten en verwaarloosd basketbalveldje het koud te hebben (althans zij, voor mij was 20 graden nog steeds zeer aangenaam maar hier komen dan de jassen en mutsen uit de tassen). Toch was ik onder de indruk van de kracht en de energie die uitging van deze groep; ze waren stuk voor stuk zeer gemotiveerd om aan de slag te aan met hun groep en om hun medestudenten te vertellen over het feit dat Christus hun leven heeft veranderd en hen heeft vrijgemaakt (excusez le mot;-).

Preken

Armel was ook degene die na onze eerste ontmoeting me vroeg of ik wel eens preekte. Ik moest denken aan toen ik nog praeses van de VGSU was en aan het begin van een HV of lezing een stukje uit de bijbel las en daar wat woorden aan toevoegde. Ik probeerde er zeker iets van te maken, maar om nou te zeggen dat ik ‘preekte’; misschien zelfs wel liever niet. Toch wist hij me over te halen om een ‘predication’ te verzorgen voor 1 van de celgroepen, die van Jessica op de geneeskundefaculteit. Het zou op 25 maart zijn, en aan de beurt van behandeling was 2 Timothée 2:22:

“Fuis les passions de la jeunesse, et recherche la justice, la foi, l’amour, la paix avec ceux qui invoquent le Seigneur d’un coeur pur.”

Oftewel: “Mijd de begeerten van de jeugd,streef naar rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede met hen die de Heer met een zuiver hart aanroepen.”

Stroomversnelling

Zoals dat gaat hier in Afrika bleek iedereen er om de een of andere reden op te rekenen dat het vandaag was, 18 maart. En waar wij in Nederland dan misschien zouden zeggen ’stick to the plan’ en gewoon het rooster zouden volgen koos Jessica ervoor om mij zondag over te halen het dan maar woensdag te doen, ‘Want iedereen rekent nu al op een debat met jou’. We spraken af dat ik dinsdagavond zou laten zien wat ik wilde gaan en doen en dat we dan samen met de 2 andere leiders van de celgroep (Jules en Denise) voor te bereiden. Dat gaf mij alleen de maandagavond nog om het voor te bereiden… Eindelijk een kans om de workshop ‘How to do a evangelistic talk’ die ik op de Internationale IFES TOKO Linz had gevolgd in praktijk te brengen! Ik had niet verwacht dat mijn eerste ‘preek’ in het Frans zou zijn, en nog minder dat het voor een internationaal studentengezelschap in een islamistisch land zou zijn. Bovendien moest het ook nog eens een ‘debat’ zijn. Gelukkig is dat mijn ding, dus ik had een hoop interactiviteit ingepland. Het interessante leek mij dat ik hier aan kon nemen dat iedereen (ook de moslims) in de zaal in God geloofde, iets dat je in Nederland juist niet kan doen. Jessica en de anderen bevestigden dit dinsdag: Tous les africains croyent à Dieu! Interessant, want dat betekende dat ik zonder veel moeite God in mijn verhaal centraal zou kunnen stellen.

Het is een intense en enerverende avond geworden. Zoals dat gaat deed de beamer het een half uur vantevoren perfect maar weigerde hij op het moment dat ik mijn eerste zin had uitgesproken brutaalweg dienst. Een flinke duw op de vga-kabel deed uiteindelijk mijn powerpointslides verschijnen en het spreekwoordelijke ijs in de warme collegezaal was gebroken.

Debat

Ik begon met een klein onderzoekje naar wat men nastreefde in het leven, wat onze ambities zijn en wat dingen zijn die ons gelukkig maken in het leven. De antwoorden waren verrassend to-the-point en divers: trouwen, onze ouders trots maken, werk vinden (’goedbetaald graag’ voegde een verlegen jongen toe), dansen, tekenen, beroemdheid, veiligheid, geld, surfen (zowel op het web als op zee) etc. etc. Vervolgens hadden we een discussie over de vraag hoe deze dingen je dan gelukkig maken, en daarna over hoe deze dingen je ongelukkig kunnen maken. Ik was onder de indruk van hoe je in een groep elkaar zo goed kunt aanvullen en in no-time een bijna existentiële en filosofische discussie kunt hebben. Dit is verslavend!

Vervolgens lazen we de tekst en gaf ik wat context en uitleg over de tijd, plaats en omstandigheden waarin Paulus deze brief aan Timotheüs schreef. Hierna hadden we een discussie over de drie elementen van de tekst; wat we moeten mijden, wat we moeten nastreven en hoe we dat moeten doen. We waren het er al snel over eens dat de begeerten van de jeugd ons kunnen afleiden van God, dat de grote begrippen als liefde en vrede niet in onszelf te vinden zijn maar bij God en dat een ‘coeur pur’ uiteindelijk een coeur purifié is; een hart dat zuiver is doordat het vol is van God.

A man fell in a hole

Ik had voor het laatste stuk van de avond nog een video: A men fell in a hole. Worth a look. Ik heb ‘m gekocht op bluefish.tv, een geweldige site met videofragmenten die grote levensvragen in beeld brengen. Deze video ging over een man die in een gat viel (zoals de titel al deed vermoeden) en over allerlei mensen die hem raad geven over hoe hij hieruit kan komen. Kijk zelf maar:

Bij de man die zegt ‘het gat waar je in zit bestaat niet, en jij bestaat ook niet, het is allemaal slechts een illusie’ barstte de zaal in hartelijk gelach uit. Inderdaad, tous les africains croyent à Dieu. Ik ben nu wel heel benieuwd wat je met deze video in geseculariseerd Nederland voor reacties zou krijgen. Na de video volgde nog een discussie over wat de gaten/kuilen in ons leven zijn en of en hoe we daar (zelf) uit kunnen komen. Ik heb aan het einde van de avond een kort getuigenis gegeven over wat genade voor mij betekent, en dat ik tot de conclusie ben gekomen dat alles wat ik doe en ben niets is zonder Christus. Wat Paulus aan Timotheús leert staat in het kader van vers 1 van hoofdstuk 2: “Toi donc, mon enfant, fortifie-toi dans la grâce qui est en Jésus-Christ.” Ik vond het geweldig dat ik dit hier in Senegal mee mocht maken, ik moet zeggen dat het me weer eens aan het denken zet over wat ik wil met mijn leven. Dit soort dingen kunnen zomaar op je pad komen. Voor herhaling vatbaar!

P.S. Mes amis de GBU Dakar, je m’excuse mais j’ai fait ma nouvelle du débat de ce soir en néerlandais. Comme j’ai promis ici les documents et les liens:

Présentation Powerpoint
Site du web où tu peux acheter la vidéo
La vidéo sur Youtube

Les photos quelles Dorinda à pris ce soir sont disponible à mon site des photos. Je veux vous remercier beaucoup pour me donner la possibilité d’avoir ce débat ensemble!